12 Ekim 2009 Pazartesi

Ve bir sincap kadar doğal ve onurlu yaşa.

Jean Paul Sartre, “Başkaları cehennemdir” demişti.

Bu anlayış bize uymaz.

Bir arada yaşamayı severiz biz.

Dostlarımızı her gün görmek isteriz.

“Yalnızlık Allah’a mahsus” deriz.

***


İtalyanlar Napoli-Milano sendromu diyor buna.

Güneyde Napoli’de çevreniz akrabalarla, insanlarla, dostlarla çevrili.

Sarmaş dolaş yaşıyorsunuz.

İnsan sıcaklığı var ama özgürlüğünüz eksik.

Tek başınıza kalamıyorsunuz.

Kuzeyde Milano’da ise özgürlüğünüz, bireyselliğiniz sizin elinizde ama bu kez de insan sıcaklığından yoksunsunuz. Çevreniz boş.

Napoli ve Milano tarzlarının hangisi doğru acaba?

Ne olursa olsun Akdeniz insanları İskandinavlar gibi yalnız kalmayı sevmez.

***


Ama zaman zaman içinizden bir köşeye çekilmek gelmiyor mu?

“Çılgın kalabalıktan”, ihtiraslardan, medya kavgalarından, politik hırslardan, ucuzluklardan, bayağılıklardan uzak bir köşeye kaçmak istemiyor musunuz?

***


Son yıllarda bastıramadığım bir çekilme isteği doluyor içime.

Zaten bir yere gittiğim yok.

Ne bar severim, ne gece eğlencesi.

Varsa yoksa birkaç dost, bir iki temiz kalmış insan.

Hepsi bu kadar.

Bunu da bir köşeye çekilerek, medyanın gündeminden uzakta yapmak ve hayatı “bir sincap kadar ciddiye alarak yaşamak” mümkün değil mi?

Varsın insanlar başarı için birbirini yesin.

Varsın, “Ben senden üstünüm, ben senden zenginim, ben senden güçlüyüm” diyerek birbirinin gözünü oysun.

Hatta, varsın sana da saldırsınlar.

Hiç kimseye düşmanlık beslememişsin. Hayatında kimseye saldırmamışsın, kalp kırmamışsın.

Şimdi saldırılar, iftiralar karşısında bile kendini savunmayı bırak.

Çekil bir köşeye, daha derin bir gerçeğin izini sür.

Ve bir sincap kadar doğal ve onurlu yaşa.

Zülfü Livaneli - 2009.10.07 - Vatan Gazetesi

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder